چند روزی است که حس می کنم دستانم دیگر با هم هماهنگ نیستند ... نمی دانم دست راستم کوتاه شده یا دست چپم بلند ، اصلا نمی دانم ملاک را اندازه ی کدامیک قرار دهم اما فقط این واضح است که دیگر هم تراز نیستند!

برای گریز از این حالت، بهتر می بینم قلم را کنار بگذارم ... ننوشتن بهترین کار ممکن در حال حاضر است ... سیاهی چسبناک شب را با تمام ِ پست هایی که تک شان را با تمام وجودم دوست می دارم تمام می کنم

این وبلاگ بعد از یک هفته، بطور کامل  حذف خواهد شد

برای تمام دوستان خوب و اندیشمندم که در این چند ماه، با نگاه مهربانشان آسمانم را ستاره باران کردند بهترین ها را از خداوند مهربان خواستارم

آرزومند آرزوهای شما

آتنا ... کناره های آبی شمال

------------------------------------

این آخرین حرفهایی بود که آتنای عزیز در چهارشنبه 27 بهمن نوشت و ...