به من هم پسورد میدهید؟!!!!







نه ... این یک شوخی بود ... تمام شده ام من، چند صباحی است
آمدم بگویم که خوشحالم که در دفتر یادبود شما، خاطره ای زیبا شدم ... این بهترین هدیه ی خداوند است
از خدا ممنونم که همان چند سطری که گاه به گاه مینوشتم، در خاطره ها ثبت شد و همه یادشان خواهد ماند که روزی، یک نفر، کمی دور تر، در حوالی ساحل شمال، آرزوهای دخترانه اش را هجی میکرد و بهار نارنج را ریسه میکشید و چشم به راهه صبحی بود که بتواند از ته دل بخندد بی آنکه صدای خنده اش گناه باشد
....
انگار قسمت نبود بيشتر بمانم این طرف ها ...
من دست هايم را دوست داشتم .... مي خواستم بنويسم با اين انگشت ها .... ده تا انگشت مثل ده فرمان موسي است وقتي دست هاي او را فشار مي دادم و مینوشتمم که كه دوستش دارم .... چرا این شهر نخواست ببيند خنده هایم را ؟ ... اما اشكال ندارد ...نه! خيال نكنید ديگر من همان دخترك شاعر هستم... مدتي است سنگ شده ام در اين حوالي ... باران كه نزند جلگه هم ترك مي خورد چه برسد به من! صداي جيرجيرك ها آزارم مي دهد... اين صداي از خشكسالي مي گويد.... من هم كه ديگر دست هايم بسته است
من بارها را بسته ام ... دلم تنگ مي شود برای خودم ... اما نگران نیستم .... قدم اول را كه برداري جاده خودش تو را مي برد ....
جرم من عاشقي بود كه حكم دادند به سنگسارم .... اينجا سنگ نداشتیم قديم ها ... تمام مسير بهارنارنج بود زير درخت ها ... مي گفتند مي خواهند براي دخترکشان تاج بهار نارنج ببافند، ‌چه شد برايم سنگ مشت كرده اند ؟ ... نمیفهمم
من بايد از خودم بروم ... يك مشت بهار نارنج يادگاري میگیرم از این صبح دم های اردیبهشت تا روزي كه شايد به خودم برگردم وفارغ از حقارت نگاههای سوخته دلان دروغین آزادانه بنویسم ... آزادی شیرین است

(تنهای عزیز ... خوب یادم هست دوستی زیبایمان را ... از سناریو ها .. از بابک بیات .. از کیمیایی ... حیف که برزخی نگاهها نتوانستند ببیند بودنم را ...آنقدر با کلمات حقیرشان برایم نشوتند که خسته شدم و رفتم ... بگذریم که گذشته است همه چیز و تمام شده)

و رفت تا لب هیچ
 و پشت حوصله نورها دراز کشید
و هیچ فکر نکرد
 که ما میان پریشانی تلفظ درها
 برای خوردن یک سیب
چه قدر تنها ماندیم

ادامه مطلب